Aργεντινή: Η κατάληψη-σύμβολο στο εργοστάσιο FATE
Η κατάληψη του εργοστασίου της FATE 30χλμ έξω από το Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή έχει μετατραπεί σε σύμβολο της σύγκρουσης της εργατικής τάξης με τον ακροδεξιό Μιλέι. Η FATE, ένα από τα ιστορικά εργοστάσια της Αργεντινής που παράγει λάστιχα αυτοκινήτων έκλεισε στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, πετώντας στο δρόμο 920 εργάτες και εργάτριες. Στις 18 Φλεβάρη ο κόσμος που πήγε να δουλέψει βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε μια ανακοίνωση που έγραφε πως “από σήμερα το εργοστάσιο παύει να λειτουργεί”. Η απάντηση που έδωσαν ήταν να μπουν μέσα και να αρνηθούν να εγκαταλείψουν το χώρο μέχρι σήμερα. Διεκδικούν να παραμείνει το εργοστάσιο ανοιχτό και να κρατήσουν τις θέσεις εργασίας τους.
Ο Μιλέι, με το που έκλεισε το εργοστάσιο, έριξε το φταίξιμο στο συνδικαλισμό και στους αγώνες που είχαν ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια εκεί. Όντως, το ενωτικό συνδικάτο του εργοστασίου (Sutna) είχε δώσει αλλεπάλληλες μάχες, ενάντια σε προηγούμενες προσπάθειες απολύσεων και απλήρωτων υπερωριών. Όμως, το αφεντικό της FATE, αντίθετα με το Μιλέι είπε πως το κλείσιμο ήρθε λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού με τις ασιατικές εταιρείες που έχουν ρίξει τις τιμές και η FATE δεν μπορεί να τις ανταγωνιστεί.
Αυτό που λέει στην πραγματικότητα ο Χαβιέρ Μαδάνες, είναι ότι η FATE δεν του φέρνει αρκετά κέρδη. Όμως ο Μαδάνες δεν είναι κανένας βιοτέχνης που μπαίνει μέσα. Έχει στα χέρια του την εταιρεία Aluar, που μονοπωλεί όλη την παραγωγή αλουμινίου της Αργεντινής. Μέσω της Aluar ελέγχει κι άλλες εταιρείες στον τομέα της ενέργειας. Παραπονιέται για τα εισαγόμενα λάστιχα, αλλά εξάγει το 70% του αλουμινίου. Η FATE συσσωρεύει κέρδη σε αυτόν και την οικογένειά του εδώ και 80 χρόνια.
Το συνδικάτο Sutna σαν μεταβατική λύση προτείνει να πάρει στα χέρια της η περιφέρεια του Μπουένος Άιρες το εργοστάσιο και να συνεχίσει να λειτουργεί υπό τον έλεγχο των εργαζόμενων. Έχουν προτείνει νομοσχέδιο στην τοπική βουλή για να κηρυχθεί το εργοστάσιο “κοινωνικής χρησιμότητας”. Ήδη έχουν πετύχει μια νίκη, αναγκάζοντας τους δικαστές να κηρύξουν άκυρη την εντολή εκκένωσης του χώρου. Παραμένουν μέσα, οργανώνοντας εκδηλώσεις και την αλληλεγγύη στον αγώνα τους. Έχουν στηθεί σκηνές για αντιπροσωπείες εργατών και φοιτητών που φτάνουν για αν στηρίξουν τον αγώνα. Αντίστοιχα οι ίδιοι οι εργάτες της Fate πηγαίνουν σε συνελεύσεις φοιτητών και σε άλλους εργατικούς χώρους για να ζητήσουν συμπαράσταση.
Κάποιοι θεωρούν πως ο Μαδάνες μπορεί να ξανανοίξει το εργοστάσιο, έχοντας πλέον πετάξει τους εργάτες με μεγαλύτερη εμπειρία και το συνδικάτο από το χώρο. Ίσως θελήσει να αξιοποιήσει τους αντεργατικούς νόμους που κατάφερε να περάσει ο Μιλέι πρόσφατα, με τη στήριξη της αντιπολίτευσης. Παρόλο που ο Μαδάνες έχει μετατραπεί σε εκπρόσωπο του τμήματος των καπιταλιστών που συγκρούονται με τον Μιλέι, δεν αποκλείεται αυτές οι συγκρούσεις να λήξουν αν δοθούν τα κατάλληλα ανταλλάγματα. Στο μεταξύ αυτό που δίνει τον τόνο είναι ο αγώνας που απλώνεται.
Όπως εξηγεί ο Λουίς Μπρουνέτο από το Partido Obrero (Εργατικό Κόμμα) της Αργεντινής: “Το Sutna είναι ένα μαχητικό συνδικάτο της εργατικής τάξης. Ξεκίνησε αμέσως την κατάληψη του εργοστασίου για να απαιτήσει το άνοιγμά του και την επαναπρόσληψη των εργαζομένων.
Η δύναμη του αγώνα τους βασίζεται στο κοινό συμπέρασμα ότι η απόλυση, ακόμη και με αποζημίωση, καταδικάζει τους εργαζόμενους στην Αργεντινή να γίνουν κοινωνικά περιθωριοποιημένοι.
Υπό τον Μιλέι, 23.000 επιχειρήσεις έχουν κλείσει, ορισμένες πολύ μεγάλες. Εκτιμάται ότι έχουν χαθεί 300.000 θέσεις εργασίας. Μόνο μαχητικά συνδικάτα όπως το Sutna έχουν οργανώσει αντίσταση. Η κατάληψη του Fate βρίσκεται σε έντονη αντίθεση με την παράδοση και την προδοσία της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Γι’ αυτό ο αγώνας τους, όπως λέει ο γενικός γραμματέας τους Αλεχάντρο Κρέσπο, έχει γίνει μια εθνική υπόθεση της εργατικής τάξης. Το Sutna έχει οργανώσει πολυάριθμες δράσεις. Την περασμένη εβδομάδα, μια μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο του Μπουένος Άιρες καταστάλθηκε βίαια. Ωστόσο, οι υποστηρικτές των απεργών οργανώνουν επίσης δραστηριότητες όπως μαζικά φεστιβάλ.
Φοιτητικοί σύλλογοι και οργανώσεις ανέργων εργαζομένων όπως το Polo Obrero έχουν οργανώσει συλλογές σε εργατικές γειτονιές και συνεισφορές στο ταμείο απεργίας.
Αυτή τη στιγμή οργανώνεται η συλλογή υπογραφών και δωρεών από διεθνείς υποστηρικτές.
Μια νίκη των εργαζομένων στα ελαστικά θα αποτελέσει ήττα για τον Μιλέι, τον κύριο σύμμαχο του Ντόναλντ Τραμπ στη Λατινική Αμερική και μία από τις ηγετικές μορφές της παγκόσμιας ακροδεξιάς. Επομένως, θα είναι μια νίκη για τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο”.
