Ένας πρόεδρος σε κατάσταση σύγχυσης, ένα σύστημα εκτός ελέγχου
“Δεν πρέπει να μιλάς κάθε μέρα”. Αυτή τη συμβουλή έδωσε εκνευρισμένος, στη Σεούλ όπου βρισκόταν για επίσημη επίσκεψη, ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν προς τον Ντόναλντ Τραμπ όταν ρωτήθηκε για τις εξελίξεις στον πόλεμο στο Ιράν. Οι ιμπεριαλιστές τρέμουν μπροστά σε κάθε νέα δήλωση του Τραμπ. Γιατί κάθε δήλωση είναι ακόμη μια αποκάλυψη για την κατάσταση σύγχυσης που επικρατεί σχετικά με τους στόχους και το μέλλον μιας επίθεσης που ήδη βρίσκεται στην έκτη της βδομάδα.
Αυτό που πραγματικά εξελίσσεται είναι ένας πόλεμος εκτός ελέγχου που απλώνεται και απειλεί όχι μόνο τη Μέση Ανατολή αλλά την παγκόσμια οικονομία.
Την περασμένη Τετάρτη, ο Τραμπ έκανε μια φλύαρη ανάλυση, στην οποία έφτασε να πει ότι “πλησιάζουμε να ολοκληρώσουμε όλους τους στρατιωτικούς μας στόχους σύντομα, πολύ σύντομα”. Στην ίδια ομιλία επανέλαβε τις καλυμμένες απειλές προς τους συμμάχους του (ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και χώρες του Κόλπου) καλώντας τους “να δείξουν επιτέλους λίγο θάρρος” και να “πάνε στα στενά του Ορμούζ και απλώς να τα ελέγξουν”. Τους επέπληξε λέγοντας πως “Το δύσκολο κομμάτι έχει γίνει, τώρα είναι εύκολο”.
Δεν πέρασαν 48 ώρες και οι Αμερικάνοι χάσανε δύο πολεμικά αεροσκάφη στο Ιράν, ένα F-15 και ένα A-10, τα οποία καταρρίφθηκαν και οι πιλότοι τους έπεσαν με αλεξίπτωτο. Ο ένας πιλότος της γλύτωσε γιατί πρόλαβε να κινηθεί προς το Κουβέιτ. Για τον δεύτερο, ολόκληρη η αμερικάνικη πολεμική μηχανή μπήκε σε κατάσταση πανικού, καθώς κινδύνευε να περάσει από τις θριαμβολογίες του Τραμπ κατευθείαν στην πιο αχαρτογράφητη κατάσταση. Να έχει στα χέρια της η ιρανική κυβέρνηση αιχμάλωτο πιλότο. Εξελίχθηκε αγώνας δρόμου, και τελικά οι Αμερικάνοι κατάφεραν να τον διασώσουν, αλλά σύμφωνα με τα σενάρια που οι ίδιοι έδωσαν στις εφημερίδες τους και γεμίζουν πολλές σελίδες κινηματογραφικών σεναρίων, τα πράγματα δεν είναι καθόλου “εύκολα” όπως τα περιγράφει ο Τραμπ. Στη διάρκεια της διάσωσης αναγκάστηκαν να βομβαρδίσουν ακόμη δυο δικά τους αεροσκάφη C-130 για να μην πέσουν στα χέρια των Ιρανών, καθώς οι τροχοί τους κόλλησαν στην άμμο.
Όταν τελικά οι αναστεναγμοί ανακούφισης ακούγονταν από το Πεντάγωνο ως το Λευκό Οίκο, ο Τραμπ δεν αρκέστηκε να πανηγυρίσει. Αλλά Κυριακή του Πάσχα για Καθολικούς και Προτεστάντες έκανε την πιο εκτός ελέγχου δήλωση που έχει κάνει Αμερικάνος πρόεδρος στην ιστορία: “Η ερχόμενη Τρίτη θα είναι η μέρα των βομβαρδισμών σε εργοστάσια ενέργειας και σε γέφυρες, και τα δυο μαζί πακέτο, στο Ιράν. Δεν θα έχει ξαναγίνει ποτέ κάτι τέτοιο. Ανοίξτε τα γαμημένα Στενά, τρελοί καριόληδες, ή θα ζήσετε στην Κόλαση - ΠΕΡΙΜΕΝΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ! Δόξα τω Αλλάχ”.
Ακόμη και σκληροί υποστηρικτές του πολέμου δυσκολεύονται να χωνέψουν ότι αυτές οι δηλώσεις δείχνουν δύναμη και όχι πανικό. Στη δήλωση της περασμένης Τετάρτης, ο Τραμπ ηθελημένα ή όχι, είχε κάνει μια παρόμοια αναφορά, αλλά βγαλμένη κατευθείαν από τον εφιάλτη του Βιετνάμ, και με μια έξτρα δόση ρατσισμού. “Για δυο τρεις βδομάδες ακόμη, θα τους χτυπάμε σκληρότατα. Θα τους κάνουμε να επιστρέψουν στη Λίθινη Εποχή, εκεί που ανήκουν”. Οι στρατηγοί του Πενταγώνου τουλάχιστον που σίγουρα έχουν διαβάσει λίγη περισσότερη ιστορία από τον Τραμπ αναγνώρισαν πως η απειλή για επιστροφή στη Λίθινη Εποχή προέρχεται από τον αρχηγό της αμερικάνικης αεροπορίας, Κέρτις Λεμέι, όταν πρότεινε τον ολοσχερή βομβαρδισμό του Βιετνάμ το 1965.
Μια γεύση από Βιετνάμ φέρεται ότι πήραν οι ΗΠΑ ήδη στις πρώτες μέρες του πολέμου, σύμφωνα με πληροφορίες που τώρα έρχονται στο φως. Το δίκτυο npr γράφει πως οι βάσεις των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν χτυπήθηκαν από το Ιράν από τις 28 Φλεβάρη και το χτύπημα ήταν τόσο απρόσμενο που χιλιάδες Αμερικάνοι στρατιώτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή κυριολεκτικά με τα σώβρακα. Όταν έφτασαν στις ΗΠΑ, έγινε έρανος για να τους δώσουν τα απαραίτητα, σαπούνια, ρούχα, πετσέτες και αναγκάστηκαν να φιλοξενηθούν σε συγγενείς τους γιατί δεν υπήρχε κανένα σχέδιο για επιστροφή τους, και είχαν ήδη ξενοικιάσει ή πουλήσει τα σπίτια τους.
Το τελεσίγραφο του Τραμπ λήγει τα ξημερώματα της Μεγάλης Τετάρτης αλλά κανείς δεν ξέρει αν και αυτή τη φορά θα δώσει παράταση στις ίδιες του τις απειλές. Η αρχική διορία για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ είχε ξεκινήσει στις 21 του Μάρτη, όταν ο Τραμπ είχε δώσει 48 ώρες, ξανά απειλώντας με βομβαρδισμό των εργοστασίων ενέργειας. Λίγο αργότερα ανακάλυψε πως εξελίσσονταν παραγωγικές συζητήσεις με το Ιράν και έδωσε μία και μετά άλλη πενθήμερη παράταση. Οι ΗΠΑ αναμφίβολα έχουν τη δυνατότητα να βομβαρδίσουν τα εργοστάσια και τις γέφυρες του Ιράν και να προκαλέσουν τεράστιο πόνο, πείνα και καταστροφή στον κόσμο που δεν θα έχει καθαρό νερό, τρόφιμα, φάρμακα και πρόσβαση στα νοσοκομεία. Οι νεκροί στο Ιράν ήδη έχουν ξεπεράσει του 1600 από τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Άλλοι 1300 τουλάχιστον έχουν σκοτωθεί από τους βάρβαρους βομβαρδισμούς που προχωράει παράλληλα το Ισραήλ στο Λίβανο. Το Ισραήλ μόλις χτύπησε το μεγαλύτερο πετροχημικό εργοστάσιο του Ιράν. Μια πρωτοβουλία 100 υψηλόβαθμων καθηγητών Νομικής, ανάμεσά τους πρώην σύμβουλοι του αμερικάνικου Στρατού και των αμερικάνικων Υπουργείων δημοσίευσαν ανάλυση και έκκληση στην οποία καταγγέλλουν ότι η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση διεξάγει εγκλήματα πολέμου από την πρώτη στιγμή.
Όμως, αυτά τα χτυπήματα δεν οδηγούν με κάποιο αυτόματο τρόπο στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, ίσα ίσα μετατρέπουν τον έλεγχό του από το Ιράν σε ακόμη μεγαλύτερο διαπραγματευτικό χαρτί. Ούτε λύνουν το πρόβλημα των χωρών του Κόλπου στις οποίες το Ιράν απειλεί να χτυπήσει σε ισοδύναμους στόχους (εργοστάσια και γέφυρες), όπως έχει ήδη αρχίσει να κάνει.
Εξάλλου, με το ζήτημα του Ορμούζ δεν τελειώνει το ερώτημα του στρατηγικού στόχου της επίθεσης. Το Ορμούζ έκλεισε λόγω του επίθεσης, δεν έγινε η επίθεση λόγω του Ορμούζ. Και σε αυτό το επίπεδο όμως, οι δηλώσεις του Τραμπ προκάλεσαν και άλλη αβεβαιότητα. Στις δηλώσεις της περασμένης Τετάρτης είπε πως “Η αλλαγή καθεστώτος δεν ήταν ποτέ ο στόχος μας. Ποτέ δεν είπαμε αλλαγή καθεστώτος, αλλά η αλλαγή καθεστώτος όντως συνέβη, επειδή σκοτώθηκαν οι ηγέτες τους. Είναι όλοι τους νεκροί”. Λίγες μέρες αργότερα όμως, ο Τραμπ είπε πως “στείλαμε όπλα στους διαδηλωτές (του κινήματος που είχε ξεσπάσει το Δεκέμβρη) μέσω των Κούρδων, πολλά όπλα, αλλά μάλλον οι Κούρδοι τα κράτησαν για τον εαυτό τους”. Εκτός από την αμηχανία που προκαλούν στην αμερικάνικη πολιτική όλα αυτά, είναι και ένα αναπάντεχο δώρο στην ιρανική ηγεσία που μπορεί να στοχοποιήσει την αντιπολίτευση και τις κουρδικές οργανώσεις ως συνεργάτες του εχθρού, έχοντας τη σφραγίδα του Τραμπ. Στο μεταξύ μέσα σε λίγες βδομάδες, οι υποσχέσεις για “απελευθέρωση” του ιρανικού λαού έχουν γίνει υποσχέσεις για μαζικό θάνατο.
Λίβανος
Την ίδια γραμμή, ακόμη πιο ανοιχτά και ξεδιάντροπα ακολουθεί το Ισραήλ στο Λίβανο. Αλλά και εκεί η Αντίσταση δεν επιτρέπει στα μεγάλα λόγια να γίνουν πραγματικότητα. Η εισβολή στο Νότο του Λιβάνου έχει γίνει με την επίσημη διατύπωση ότι δεν πρόκειται για “επιχείρηση” κατά της Χεζμπολάχ, αλλά για σχέδιο μακροπρόθεσμης κατοχής και προσάρτησης περιοχών στο Ισραήλ, μέχρι και τον ποταμό Λιτάνι. Αλλά όσο τα σχέδια στο Νότο δεν προχωράνε και οι Ισραηλινοί πέφτουν θύματα στις ενέδρες της Αντίστασης, τόσο εξαπολύουν τρομοκρατικά χτυπήματα στη Βηρυτό. Οι διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις καταγγέλλουν πως το Ισραήλ χτυπάει κατευθείαν στις γειτονιές, χωρίς κανένα στρατιωτικό στόχο. Όσο πιο κοντά σε νοσοκομείο βρίσκεται μια γειτονιά, τόσο πιθανότερο να βομβαρδιστεί. Το ίδιο γίνεται και με τα υποτιθέμενα “χειρουργικά” χτυπήματα. Οι ιατρικές και νοσηλευτικές οργανώσεις λένε πως το Ισραήλ σκοτώνει εσκεμμένα τους υγειονομικούς που φτάνουν με τα ασθενοφόρα. Λένε μάλιστα πως η παγίδα στήνεται μέσω των επίσημων δικτύων. Τα ασθενοφόρα στέλνουν τις συντεταγμένες τους, όπως οφείλουν να κάνουν, εν μέσω πολέμου, ώστε να μη γίνουν στόχος. Το Ισραήλ παίρνει τις συντεταγμένες και τους δολοφονεί.
Είχαν πείσει και πειστεί πως ο αποκεφαλισμός της ηγεσίας της Χεζμπολάχ με τα χτυπήματα του 2024 είχε οδηγήσει στη διάλυση της Αντίστασης. Με τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρούσαν σίγουρο πως η κυβέρνηση του Λιβάνου θα πόλωνε την κατάσταση εναντίον της Χεζμπολάχ και ο λιβανέζικος στρατός θα προχωρούσε σε έναν μίνι εμφύλιο για να αφοπλίσει την Αντίσταση. Έπεσαν τελείως έξω. Τόσο που η ισραηλινή εφημερίδα Μαάριβ δημοσιέυσε σενάριο στο οποίο το Ισραήλ, απογοητευμένο από την ανικανότητα του λιβανέζικου στρατού, θα ζητήσει τη συνδρομή των δυνάμεων του αλ-Σάραα από τη Συρία για να εισβάλουν και να συγκρουστούν με τη Χεζμπολάχ. Αυτά που κάποτε επιχειρούσαν μαζί με τον Άσαντ, τώρα ονειρεύονται να τα πετύχουν με τη βοήθεια των κληρονόμων της αλ-Κάιντα. Ξεχνώντας πως η ίδια η ύπαρξη της Χεζμπολάχ είναι προϊόν της αντίστοιχης εισβολής που έκανε το Ισραήλ στα τέλη της δεκαετίας του ‘70.
Ενώ την περασμένη βδομάδα, το Ισραήλ έβαλε και την τελική πινελιά στο τι σημαίνει ρατσιστικό κράτος απαρτχάιντ. Πέρασε τη θανατική ποινή (μέσω κρεμάλας) μόνο ενάντια σε όσους τα “εγκλήματά τους” βασίζονται στην “άρνηση της ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ”, δηλαδή στους Παλαιστίνιους.
Οι οικονομικοί αναλυτές και οι “επενδυτές” προετοιμάζονται για μήνες στους οποίους το πετρέλαιο θα ξεπεράσει τα 200 δολάρια. Προετοιμάζονται για πιθανά σοκ στην παγκόσμια οικονομία, χειρότερα από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του ‘70 και την κρίση του 2008 μαζί. Ο κόσμος στο Ιράν ετοιμάζεται για το πότε ο Τραμπ θα αποφασίσει να πολλαπλασιάσει το θάνατο από αέρος. Ο κόσμος στο Λίβανο ετοιμάζεται για να αντισταθεί σε μια ακόμη ισραηλινή κατοχή. Οι εργάτες και οι εργάτριες σε όλο τον κόσμο πρέπει να προετοιμαστούμε, οργανώνοντας τη δική μας Αντίσταση για να γυρίσει μπούμερανγκ στους δολοφόνους αυτός ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος.
